A coincidir coa celebración do Día da Ilustración na honra de Siro López, o Consello da Cultura Galega publica no seu web un fondo doado polo artista. No mesmo poden atoparse 61 caricaturas de persoeiros da cultura realizadas ao longo da súa carreira. A nos sumar á celebración, achegamos unha pequena galería seleccionada e comentada polo propio Siro. Podes acceder ao Fondo Siro López de persoeiros da cultura no web do Consello da Cultura Galega.
Dúas caricaturas de Otero Pedrayo
"Coñecín a Don Ramón Otero Pedrayo no ano 1973 aproximadamente. Fixen unha exposición de caricaturas de escritores galegos en Ourense, e foina visitar, pero non o día da inauguración. Un día fomos á súa casa Ramón Piñeiro, a súa muller, Carlos Casares e Cristina Berg, un par de amigos de Ourense e eu, el comezou a eloxiar a miña exposición e eu díxenlle: "Pois nada, Don Ramón, moi gustosamente lle agasallo a súa caricatura". E entón el dicía "Moitas grazas", pero agachaba a cabeza e eu víalle unha cara triste. Ao saírmos un dos amigos dixo "Non lle regales a caricatura que non lle gusta, porque non lle puxeches pernas". El era un home alto e non sei por que non lle puxen pernas, parecíame que quedaban ocultas embaixo daquel bandullo que tiña. Entón comprometinme a facer unha caricatura súa con pernas, e aquí está, pero por desgraza cando a fixen xa morrera e non lla puiden ensinar".
"Este é un retrato feito a Ramón Piñeiro, convencional, aínda que eu, sen que se note moito, esaxerei un pouco a expresión dos ollos e da boca, como fago sempre. Pero evidentemente hai unha grande diferenza entre o que é un retrato e unha caricatura. Aquí vese cunha Rosalía de Castro moi estilizada e vese ben a diferenza".
Dúas visións de Ramón Piñeiro
"Na exposición que lle dediquei a Piñeiro fixen isto que Seoane lle chamaría "figuracións", porque non ten que ver co retrato nin coa caricatura, é un xogo que se me ocorre, máis vinculado á caricatura que ao retrato. Póñolle tres cabezas, introduzo os cadros co pincel e coa témpera para facer tamén disto unha obra pictórica".
"Esta é a primeira caricatura que lle fixen a Blanco Amor, que estaba encantadísimo, despois fíxenlle bastantes máis".
Dúas visións de Carvalho Calero
"O primeiro é un retrato de Carvalho Calero, aínda que cunha pinguiña de caricatura, nótaselle ben no nariz que lle puxen. É unha caricatura-retrato ou un retrato-caricatura. No entanto, a segunda é unha caricatura e non se discute. A min na caricatura gústame a liña e a síntese. Aí si que sigo a Castelao, coller o máis expresivo do modelo e simplificalo o máximo posible".
"Esta de Xesús Alonso Montero, cando a vin dixen "por fin", e ata me preguntei por que tardei tanto en a facer cando estaba clarísimo que era así, pero ata entón non o vira. Porque o llo púñao un pouco máis cara a dentro ou máis cara a fora. A partir desta xa lle fixen outras de fronte ou de tres cuartos, porque unha vez que dominas a expresión é sinxelo".
"Esta foi a ilustración para unha serie de entrevistas a persoas da cultura galega que se chamaba Riscos e que publiquei La Voz de Galicia. Está feita a témpera nun formato grande. Alfonso Costa, a parella de Eva, cando viu a caricatura dixo: "non sabía eu que Siro pintaba así". Non tiña por que o saber, é unha caricatura pictórica".
"Aquí está Mimina (Carmen Arias de Castro), a muller de Isaac Díaz Pardo. A el tíñao caricaturizado, pero eu cría que ela tamén merecía unha caricatura. Non só unha caricatura, senón unha entrevistas, que lle fixen e resultou formidable. Dixo todo o que quixo e eu reproducino. Esta caricatura encantáballe a Isaac, e estivo detrás de min para que lla regalase, pero non o fixen porque quería que fixese parte da miña colección".
"De Valle-Inclán non sei cantas caricaturas e retratos terei feito, é probable que cen ou máis. Este é moi sinxelo. A Valle-Inclán todo o mundo o recoñece, pero este é un xogo. Se quero facer unha caricatura ou un retrato no que apareza o individuo Valle-Inclán este non vale. Isto é outra cousa, un debuxo enxeñoso".
"Vizoso, o meu antecesor no Día da Ilustración, un grande ilustrador, autor de carteis extraordinarios e para min autor de deseños marabillosos para cerámicas de Sargadelos. Durante moitos anos aprendeu de Díaz Pardo e foi unha prolongación del a facer unha obra extraordinaria".
