Ramón Dimas, fotógrafo catalán, realizou en 1956 as fotografías para a guía de Galicia que realizara Carlos Martínez-Barbeito. Aínda que no seu momento pasaron desapercibidas, hoxe o Centro Galego das Artes da Imaxe (CGAI) recupéraas coma obras mestras da fotografía histórica sobre Galicia
Unha guía
Foi en 1956 cando CArlos Martínez-Barbeito comezou a realizar unha guía de Galicia para a que contaría co apoio gráfico de Ramón Dimas. Durante ese ano, Dimas percorreu unha grande parte de xeografía galega, recollendo imaxes de festas, feiras e vida cotiá. A publicación da guía causou no seu momento unha grande polémica porque na súa introducción o autor reocllía o alto número de fillos de solteira que había en Galicia por aquel entón.
Exposición e documentalismo
O pasado doce de xaneiro rematou na Igrexa da Universidade de SAntiago unha exposición sobre o fotógrafo que comprendía oitenta e tres fotografías sobre Galicia. As súas fotografías posúen un marcado carácter documental que recollen diferentes aspectos da vida cotiá e das festas. Técnicamente posúen unha grande simplicidade, empregando a luz naturla e sen teleobxectivos. A calidade das fotografíás sitúan a Dimas entre os principais documentalistas foráneos que retrataron a realidade galega, onda Ruth Matilda Anderson e Thurston Tomas.
Unha vida na foto
Ramón dimas comezou a súa carreira fotográfica como aprendiz do mestre Ramón Claret, retratista da Rambla de Santa Mónica. Logo dun tempo pasou ó estudio do mestre Permanyer, e axiña abriu un estudio propio en Barcelona. Pouco despois se iniciou no fotoxornalismo, realizando traballos para "Vida Deportiva" e "Destino", fundamentalmente cubrindo os desplazamentos do F.C. Barcelona. Morreu prematuramente en 1965.
