O Entroido contribúe á habitual confusión diaria alimentando aos espíritos, como o de Anxos Sumai, con reflexións sobre maxias e medos, sobre guerras de verdade e deuses de mentira. No seu relato literario destas sete xornadas a escritora dubida da inhumanidade das vacas e prefire a súa emigración ao seu sacrificio facendo unha desas marabillosas metáforas que saen da súa concepción da vida. Don Carnal tamén deixa a súa pegada no texto de “Anxos... de garda” e hai sitio para máscaras e disfraces e lacón con grelos. No encrucillado sitúase un punto de encontro que xunta tempos e espacios mantendo un limbo das palabras por entre as liñas da grella do pasatempo desta semana.