
Nano 4814: da meca do grafiti ao colorismo mexicano
Vigo, 1978. Grafiteiro vigués cunha ampla proxección internacional e un referente na escena do street art nacional. Estudou Belas Artes en Pontevedra e realizou estudos na Saint Martins School of art (London) e no London Colllege of Printing. Ten unha estética e iconografÃa moi persoal e esconde o seu nome baixo un seudónimo (cunha combinación numérica que corresponde coas letras do seu primeiro apelido). Instalación, pintura, debuxo e escultura, sen esquecerse dos espráis son as súas principais ferramentas de traballo.
A proposta
Nano propón para esta bolsa facer un cardeno de viaxe que recolla as impresións que lle producen a visita a dúas cidades: dunha banda Nova York e da outra México DF. Como graffiteiro, a visita á Nova York é obrigada, porque como el mesmo di, é “á meca do grafiti, un movimento artÃstico moi relacionado co que fago e, polo tanto, interésame a actividade creativa desa cidade para o movimento do grafiti, lugar no que comezou todo ao finais dos anos sesenta”. O artista irá despois a México DF moi interesaado pola tradición da santa morte na cultura mexicana (celebración que se festexa cada setembro), e a súa tradición muralista mexicana (con referentes como Orozco ou Sequeiros) asà como a concepción do color no folclore mexicano tradicional.
Félix Fernández: Something like me, someone like me; unha identidade incerta.
Félix Fernández (Viveiro, 1977) é licenciado en Belas Artes pola Universidade de Vigo e un dos representantes máis destacados da nosa xeración de artistas galegos. O seu traballo enmárcase dentro do territorio da fotografÃa, expandÃndose a propostas constantes na videocreación, na instalación e, de xeito moi importante, na acción e na performance. A temática centrada no autobiográfico e na ficción, analiza cuestións que se relacionan co corpo, a identidade, para proxectar un retrato crÃtico do social. Autor que desenvolve o seu traballo fóra de Galicia, na súa extensa traxectoria expositiva presenta proxectos colectivos e individuais, onde se distinguen as mostras realizadas no Centro Cultural Torrente, o Museo de Lugo ou a galerÃa C5, ademais de estar presente en colectivas como Urbanitas (MARCO), Injuve ou Plugged, Unplugged, nas feiras ARCO, Liste Köln, Estampa ou Loop, nos ciclos Miradas Virxes, Malas Artes e Latitudes, e festivais de acción como Invertebrados 06, Contenedores 5.0 ou Chámalle X.
A súa aposta
É un proxecto de investigación a partir das historias de vida do seu bisavó paterno e o tio avó materno, exiliados en Baltimore (aÃnda que traballaba no porto de Nova York) e en BerlÃn. Dúas historias reais das que o artistas ten moi poucos datos e el pretende reinventar ese pasado familiar en clave de fábula, xa que non pretende reescribilo tal e como fon, senón ir facendo unha reconstrución da sáu vida. Nesta iniciativa, Félix Fernández mesmo fará un cásting no que buscará aos seus dobres empregando as rede e carteis. No fondo pretende demostrarque a identidade é algo que se constrúe. “´Quen controla o pasado controla o presente, quen controla o presente constrúe o futuro”
David Ferrando Guiraut: innovación fotográfica
Negreira, 1978. É un dos valores á alza da creación galega. Despois de estudar Belas Artes na Politécnica de Valencia, fixo un mestrado en FotografÃa, arte e téncica. Beneficiario da deputación da Coruña e da Fundación Barrié de la Maza completou a súa formación no estranxeiro. Participou en numerosas exposicións en feiras internacionais como ARCVO, Bruxelas e galerÃas de todo o estado. No seu currÃculo destacan numerosos premios como Purificación GarcÃa, o INJUVE e os das entidades financeiras Caja Madrid e Bancaja.
A proposta: Agora, coa bolsa Unión Fenosa pretende continuar coa súa liña de traballo habitual (establecer relacións entre momentos, lugares, percepcións, experiencias e recordos co obxectivo de debuxar un mapa da nosa propia realidade.) co que producirá tres pezas. A primeira relaciona a idea do audiovisual como un colector do pasado, vencellado á idea de ruina. A seunda, afondará na relación da idea de gravación como creador de ficcións. E de aÃ, pasará dun traballo narratio a un máis puramente visual. Ademais, de xeito paralelo a estas pezas de vÃdeo-cine, David Ferrando establecerá tamén un conxunto de traballos que inclúen técnicas que van desde o collage ou a fotografÃa ata as pezas sonoras.